چهار به گونه‌اي، رقمي الهي است. در بسياري از موارد هاله دور سر حضرت عيسي، چهار پرتو دارد يا به چهار قسمت شده است.
مولفان كتاب تورات، چهار پيامبر بزرگ هستند كه عبارتند از: اشعيا، ارميا، حزقيال و دانيال.
اشاره به عدد چهار در تتراگراماتون Tetragrammaton يا چهار حرف نام مقدس حائز اهميت است. YHVH نامي است كه به خدا داده شده است. نام آدم  ADAM‌ نيز نماينده عدد چهار است. آدم طبق نوشته‌هاي يوناني تلويحا اشاره به چهار جهت اصلي (Mesembria, Arkto , Dusis, Anutole) دارد كه او را نماينده دنياي مادي مي‌خواند.
در فرهنگ اسلامي از قول ابويعقوب داريم:" چهار يكي از كامل‌ترين ارقام است. چهار تعداد حروف الله است." بسم‌الله الرحمن الرحيم، چهار كلام دارد.
چهار نمادي است از دنياي مستقر و سازمان يافته كه حركت در آن، از نقطه‌اي ساكن آغاز مي‌گردد و با رفتن به چهار سوي اصلي، صليب يا مربع را مي‌سازد.
در هند، چهار عدد مقدس "ودا"هاست كه به چهار بخش سرودها، طلسمات، آئين‌ها و نظريات تقسيم شده است. در نپال مردم به چهار كتاب مقدس ايمان دارند. عدد چهار و مقام و اهميت ديني و كيهاني آن بيش از همه در امريكاي شمالي مشهود است.
در كتاب مقدس، به ويژه در مكاشفات، عدد چهار، نشانه تماميت است. 
در فرهنگ سرخپوستي، عدد چهار، چهار جهت اصلي و چهار باد را نشان مي‌دهد و همچنين به صورت صليب و صليب شكسته نشان داده مي‌شود و اعمال تشريفاتي و آيين‌ها چهار مرتبه تكرار مي‌شوند.
در مسيحيت، چهار عدد جسم و سه عدد جان است. در مصر باستان، چهار عدد مقدس زمان است و سقف آسمان را چهار ستون نگاه مي‌دارد و چهار پسر هوروس از چهار جهت اصلي نگهداري مي‌كنند.
جالب است كه با توجه به بسياري از پديده‌هاي زبان شناختي و فرهنگي ديگر معلوم مي‌شود كه عدد چهار واقعاً نشان دهنده مرحله جديدي در درك اعداد است. ما به آساني مي‌توانيم يك، دو، سه يا چهار شيء را تشخيص بدهيم بدون آن‌كه نيازي به شمردن آ‌ن‌ها باشد، ولي اگر تعداد بيش از چهار تا باشد بايد آن‌ها را بشمريم تا بگوئيم كه چند تا هستند.
يونگ، روان‌شناس معروف سوئيسي در تحليل خود از انواع و اشكال مختلف روان، در واقع آن را بر نظريه‌ي چهار كاربرد اصلي آگاهي مبتني مي‌داند؛ انديشه، احساس، الهام و شعور. به طور كلي، نظام كلي تفكر يونگي اهميتي اساسي به عدد چهار مي‌دهد.
وجود عدد چهار در معماري مذهبي بسيار مشاهده مي‌شود. طرح‌هايي كه از بهشت كشيده شده، مربع (مستطيل) شكل و داراي چهار درب هستند. مساجد ايراني ـ اسلامي گاهي اوقات چهار ايواني (در چهار ضلع) هستند. "استوپا" به معناي تپه، معماري مربوط به بودايي‌هاست كه داراي چهار درب بزرگ در برابر چهار جهت اصلي است. زيگورات معبد چغازنبيل هم داراي چهار درب ورودي است.